“Ψήγματα” – Zelda Fitzgerald, εκδόσεις “Μάγια”, σελίδες 150
Η Zelda Fitzgerald δεν αφέθηκε ποτέ να επισκιαστεί από το ταλέντο του Scott Fitzgerald. Δεν αρκέστηκε να είναι η μούσα του, να οργανώνει κοινωνικές συγκεντρώσεις, να είναι όμορφη και γοητευτική, να προκαλεί τα ήθη της κοινωνίας και να αποτελεί το πρότυπο της νέας γυναίκας στη jazz age.
Δεν πιάστηκε σ’ εκείνη την παγίδα, που από τη μια έγινε καταφύγιο τρυφηλότητας για πολλές ατάλαντες ματαιοδοξίες, αλλά από την άλλη αποστράγγισε κι έθαψε πολλά εκπληκτικά γυναικεία μυαλά. Χωρίς να μιμηθεί τον Scott Fitzgerald, κατάφερε να γράψει πάρα πολύ δυνατή πρόζα. Τα γραπτά της είναι πραγματικά ιδιοφυή αλλά και άμεσα. Αποφεύγουν τους διαλόγους και προτιμούν να σκιαγραφούν χαρακτήρες και να περιγράφουν δράσεις και καταστάσεις. Διακρίνονται από έναν εκπληκτικό λεκτικό πλούτο και από την ικανότητα να βλέπει και να καταγράφει επιτυχώς τη ζωή από τη δική της σκοπιά.
Τα δέκα διηγήματα που περιέχονται σ’ αυτό το βιβλίο είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων της που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1992 από τις εκδόσεις “Μάγια”. Πρόκειται για δέκα ιστορίες κεντημένες πάνω σ’ έναν ελκυστικό καμβά. Ο αμερικάνικος νότος της δεκαετίας του 1920, η Νέα Υόρκη πριν από το κραχ της “Μαύρης Παρασκευής” του 1929, το λαμπρό Παρίσι του μεσοπολέμου, η κοσμοπολίτικη Κυανή Ακτή. Κι ακόμα η jazz, τα ποτά, τα τρελά γλέντια, ο ευδαιμονισμός. Οι ραφιναρισμένες λειτουργίες του μυαλού σε συνδυασμό με τα αδυσώπητα πάθη και την χωρίς τέλος αναζήτηση. Κι ανάμεσα σε όλα, σταθερό μοτίβο οι γυναίκες. Οι γυναίκες εκείνες που πήραν λιγότερα απ’ όσα ζητούσαν από τη ζωή, από τους άντρες και τον έρωτα.
