“Ο πειρατής” – Κώστας Αρκουδέας, εκδόσεις Κέδρος, σελίδες 248
Αυτό το εξαίρετο μυθιστόρημα του Κώστα Αρκουδέα, ασφαλώς καταλαμβάνει μια περίοπτη θέση στην ελληνική βιβλιοπαραγωγή της αυγής του 21ου αιώνα.
Ένας άντρας ταράζει την καλοκαιρινή γαλήνη στην Αμοργό, εισβάλλοντας στην καθημερινή ζωή μιας οικογένειας και παίρνοντας το μερίδιο της ευτυχίας που του αναλογεί. Πρόκειται για μια ιστορία που συνδέει με μοναδικό τρόπο την Αμοργό με την Μάνη και διατρέχει μέσα από μια εκπληκτική παλινδρόμηση το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Σημαντικός ο τρόπος που παρουσιάζει τους ήρωές του ο συγγραφέας, αλλά ακόμα πιο σημαντικά το φόντο και η ιδέα, οι συνισταμένες πάνω στις οποίες κινούνται. Το έργο περιέχει πολλά από τα στοιχεία που σημάδεψαν τις δύο περιοχές -την Αμοργό και τη Μάνη- και σημαδεύεται από την ιστορία αλλά και την καθημερινότητα. Το μυστήριο είναι πανταχού παρόν, ενώ όσο πλησιάζει κανείς προς το τέλος νιώθει το ρυθμό να επιταχύνεται όλο και περισσότερο, ώσπου εκρήγνυται. Και το βιβλίο τελειώνει πραγματικά στην τελευταία του λέξη, μ’ ένα μοναδικό, ευρηματικό τρόπο.
Ένα πραγματικά σπουδαίο μυθιστόρημα, στο οποίο γράφει κάπου ο συγγραφέας: «Αν θέλουμε να περνάμε στα σημαντικά, πρέπει στα δευτερεύοντα να είμαστε άψογοι».
