Στο περιθώριο της συναυλίας που έδωσε στην Ξάνθη, ο Ross Daly καταθέτει σκέψεις και απόψεις για την μουσική, το παρόν και το μέλλον της, δηλώνοντας γοητευμένος από την Ξάνθη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο σπουδαίος καλλιτέχνης έρχεται στην “πόλη με τα χίλια χρώματα. “Απλά τις προηγούμενες ερχόμουν μόνο για τη συναυλία και δεν προλάβαινα να δω σχεδόν τίποτε. Αυτή τη φορά ήρθαμε νωρίτερα κι είχαμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε και να γνωρίσουμε την πόλη” λέει, χαρακτηρίζοντας “πανέμορφη, με μεγάλη παράδοση και σε αρκετά καλή κατάσταση συγκριτικά με άλλες” την παλιά πόλη.
Αναφερόμενος στις εμφανίσεις του και στη σχέση του με τη μουσική μέσα στο μυσταγωγικό κλίμα που δημιουργεί, ο Ross Daly εξηγεί: “Όταν παίζω δεν σκέφτομαι τίποτε. Είναι σημαντικό να βγάλουμε τον εαυτό μας από τη μέση και ν’ αφήσουμε αυτό το πράγμα να ρέει. Η μουσική έρχεται από την άλλη, την άγνωστη πλευρά του εαυτού μας. Είναι η γλώσσα του διαλόγου για οτιδήποτε ιερό, μια αίσθηση που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Η μουσική μάς διαπερνά, εμείς είμαστε τα μέσα και η καθημερινότητα πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω και να αφήσει χώρο“.
Όσο για τη μουσική ως ενασχόληση αλλά και ως μέσο βιοπορισμού, λέει: “Έχω την απίστευτη τύχη να ασκώ ως επάγγελμα αυτό που αγαπάω, προνόμιο που λίγοι έχουν. Δεν βγάζουμε πολλά χρήματα, αλλά δεν με νοιάζει, αφού μπορώ να ζήσω κάνοντας καθημερινά αυτό που αγαπάω. Είναι μια καλή συνταγή για μια ευτυχισμένη ζωή. Είναι δημιουργικό, σε πηγαίνει σε νέα μέρη, γνωρίζεις ανθρώπους, είναι το μεγαλύτερο δώρο. Κι αν έχω μάθει πέντε πράγματα είναι από αυτή τη διαδικασία. Όσο για τον βιοπορισμό, τώρα που κατέρρευσε η δισκογραφία πρέπει να αυτοχρηματοδοτείσαι με την ελπίδα να πάρεις πίσω ίσως… τα μισά. Το στενάχωρο είναι ότι δυστυχώς οι νέοι μουσικοί δεν έχουν μέλλον, το επάγγελμα του μουσικού σχεδόν δεν υφίσταται πλέον στην Ελλάδα! Η δισκογραφία κατέρρευσε και οι ζωντανές εμφανίσεις πληρώνονται πλέον με μεροκάματα πείνας“.
Τέλος, προς επίρρωση των λεγομένων του, ο σπουδαίος καλλιτέχνης επικαλείται ένα ηχηρό παράδειγμα: “Η Κέλλυ Θωμά (σσ. εμφανίζεται μαζί του) συμμετέχει σε κουαρτέτο εγχόρδων που απαρτίζεται από δύο γυναίκες από τη Νορβηγία, μία από τη Γαλλία και την ίδια. Όταν θέλουν να κάνουν μια παραγωγή οι Νορβηγίδες, πηγαίνουν στο τοπικό κυβερνητικό γραφείο, παίρνουν μια επιδότηση και το κάνουν. Τους πληρώνουν ακόμη και το να έρχονται στην Ελλάδα για πρόβες με την Κέλλυ! Ίσως αυτό να είναι πολύ, αλλά αυτή η τεράστια διαφορά σε μια πραγματικότητα δεν αφήνει να συζητήσουμε σοβαρά για βιοπορισμό στην Ελλάδα μέσω της τέχνης. Δεν μπορεί κανείς να εξελιχθεί και να εκπληρώσει όλες τις δυνατότητές του, που είναι και το σημαντικό“.
