Δεν είμαι σίγουρος ότι το διαδίκτυο συνέβαλε στη βελτίωση της δημοσιογραφίας, διότι είναι πολύ πιο πιθανό να βρεις ψέματα στο διαδίκτυο παρά σε ένα πρακτορείο όπως το «Reuters». Με το facebook και το twiter ο καθένας πλέον μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του και τις ιδέες του.
Στον τύπο παλιότερα, όσο σιχαμερή κι αν ήταν μια εφημερίδα, υπήρχε έλεγχος. Σήμερα όμως όλοι όσοι ζουν σε αυτόν τον πλανήτη, περιλαμβανόμενων των τρελών και των ηλιθίων, έχουν δικαίωμα στον δημόσιο λόγο. Με το διαδίκτυο, το μήνυμα του οποιουδήποτε έχει την ίδια βαρύτητα με αυτό του κατόχου ενός βραβείου Nobel ή ενός σοβαρού δημοσιογράφου.
Το ίδιο γίνεται και με τους εκδοτικούς οίκους. Παλιότερα υπήρχε το φίλτρο τού εκδότη που μπορεί να έκανε και λάθη, αλλά αποφάσιζε τι θα εκδοθεί και τι όχι. Τώρα όποιος θέλει μπορεί να εκδώσει το βιβλίο του στο διαδίκτυο και επικαλείται ως κλειδί το αν αρέσει ή όχι. Κι εγώ θα θυμηθώ εκείνη την παροιμία που λέει «φάτε σκατά. Χιλιάδες μύγες δεν μπορεί να κάνουν λάθος».
Umberto Eco
