INDEXANTHI.GR
e-Ξανθη-ματα

Βους πλέκων ιάμβους

Έτη πολλά παρατηρώ την ίδια ιστορία

τρώγοντας σπόρια, μειδιών πίσω απ’ τη τζαμαρία

και διασκεδάζω αφάνταστα με το χιλιοπαιγμένο

έργο –δεν βαρεθήκατε;- σαθρό και τετριμμένο.

 

Παγιδευμένοι σε θεσμούς που καθορίζουν άλλοι

-ερήμην των «προσκυνητών» μέσα στην παραζάλη-

στον τυφλοσούρτη έρποντας ταγμένα σαλιγκάρια

αγόμενα – φερόμενα πάνω στα ίδια χνάρια

κινούνται ράθυμα κι οκνά. Τι τάχα να θαρρούνε;

πως ξεγελούν το χρόνο, πως τους άλλους ξεγελούνε;

Μα, άμα ρίξεις μια ματιά στην έρμη ιστορία

δεν απομένει ούτε μια τόση δα απορία…

 

Σαν στριμωχτούνε στη γωνιά ως μύες εις τις φάκες

κάνουν ανασχηματισμούς λέγοντας «άσ’ τους βλάκες».

Άλλοι πάλι τους κάνουνε ως θεσμολάγνοι ντούροι

ο κόσμος κάτω θέλει jazz κι αυτοί… παίζουν σαντούρι!

 

Κι έτσι αλλάζει ο Μανωλιός κι αλλιώς τα ρούχα βάζει

χρόνοι και εποχές κυλούν, τίποτε δεν αλλάζει.

Δεν είναι η διαχείριση το πρόβλημα. Ξυπνάτε!

Είναι το οικοδόμημα. Μα θέλοντας να φάτε

κοιτάτε να ενισχύσετε αυτά που ‘χουν ξεφτίσει

κατρακυλώντας πιο βαθιά και με αναίτια μίση.

Χτυπάτε τη φυγόκεντρο, μένει η κεντρομόλος

γι’ αυτό ο ντουνιάς κατάντησε ένας ένδοξος κώλος…

 

Σχετικά άρθρα

Το ψάρι βρωμάει και από την ουρά

Super User

Η φωτογραφία που διημερεύει

Super User

Η φωτογραφία της ημέρας

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies