Συμπληρώνονται σήμερα δώδεκα χρόνια χωρίς τον Χρόνη Μίσσιο, τον συγγραφέα που μιλώντας σε φοιτητές της Νομικής το 1990 είπε «η δυστυχία της γενιάς σας είναι ότι δεν έχετε ούτε ένα τόσο δα λόγο να πάτε φυλακή». Για να προσθέσει –μεταξύ άλλων- λίγο πριν τον θάνατό του την ιστορική παρακαταθήκη που παραθέτουμε:
Πρέπει να απαλλαχτούμε από τις θεωρίες του ανθρωποκεντρισμού, όπως και από τις αφελείς θεωρίες της θρησκείας και όλων αυτών των πραγμάτων (…) Δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε (…) Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει πού πάει και τι κάνει και πώς να ζήσει (…) Είμαστε πια μια κοινωνία σχιζοφρενών. Από τη μια ένας αφύσικος πολιτισμός και από την άλλη η οντότητά μας σαν άνθρωποι. Είμαστε ψυχασθενείς. Απλώς ο καθένας νομίζει ότι ο άλλος είναι κι όχι ο ίδιος (…) Δυστυχώς, για πρώτη φορά ζω σε μια κοινωνία η οποία δείχνει να χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα! Να συμβαίνουν τόσο τρομακτικά πράγματα και μέσα σ’ αυτήν και στον κόσμο και γύρω της και να μην παίρνει χαμπάρι! Να μην αντιδρά με τίποτα! (…) Ο δρόμος προς την απελευθέρωση από τη βαρβαρότητα, είναι ένας δρόμος πάνω από την πυρά που πρέπει να περάσει ο καθένας μας. Πάρα πολύ δύσκολος δρόμος (…) Τολμάτε ρε, τολμάτε! Γράψτε αυτό που θέλετε, αυτό που σκέφτεστε!
