Πρόκειται για τον πέμπτο δίσκο του καλλιτέχνη, που περιέχει επτά τραγούδια με κοινωνικό περιεχόμενο, ένα οργανικό κομμάτι και έναν αυτοσχεδιασμό. Είναι μια δουλειά με στοιχεία από την παραδοσιακή, έντεχνη και ροκ μουσική.
Ο Χρήστος Χατζόπουλος τραγουδά το θάρρος και την αυτοθυσία των ανθρώπων, τον βιασμό της φύσης, τη διαφορετικότητα, την αποξένωση και τον ρατσισμό. Οι στίχοι μιλούν γι’ αυτή τη γκρίζα εποχή που ζούμε και την ελπίδα που έρχεται σαν ηλιαχτίδα, διαλύει το σκοτάδι και μας φέρνει το φως.
Στον δίσκο εμπεριέχονται δύο video clips. Το ένα είναι ένα παιδικό τραγούδι για τον καλό μας μήνα Αύγουστο και το άλλο ένα οργανικό κομμάτι «Καρσιλαμάς Κομοτηνής» γυρισμένο σε γνωστά σημεία της γειτονικής πόλης.